Καλλίγραμμες κυρίες στην αυλή του Μύλου

Το συγκρότημα του Μύλου αντικατοπτρίζει τη δημιουργική συνύπαρξη όλων των φυλών που απαρτίζουν το κοινωνικό μωσαϊκό της Λάρισας. Στο ένα κτίριο παίζουν Μολιέρο και στο απέναντι «σήκω χόρεψε κουκλί μου …». Όταν ζαλιστείς από τον πολύ Μολιέρο πας στο μπουζουκομάγαζο και ξεδίνεις.
Αυτή η ενδιαφέρουσα πολιτισμική ώσμωση ενόχλησε (οψίμως) Λαρισαία διαφημίστρια η οποία προχώρησε σε επώνυμη καταγγελία προς το υπουργείο Πολιτισμού για την όψη του μπουζουκομάγαζου, το οποίο, οι ενοικιαστές του, σεβόμενοι την ιστορία του χώρου, ονόμασαν «Μύλος 1927» και όχι π.χ. «Καραμέλα». Το εν λόγω κατάστημα είναι ένα σύγχρονο ιερατείο του γλεντιού το οποίο διαθέτει πίστα και λουλουδούδες, αναβιώνοντας νύχτες του ογδόντα στην οδό Φαρσάλων…

Τι έχει η όψη του, θα πείτε, και έγινε στόχος καταγγελίας. Ακολουθώντας τους κανόνες του μάρκετινγκ, το εν λόγω μαγαζί τοποθετούσε στον πέτρινο τοίχο αφίσες και μπάνερ με τις αοιδούς του σχήματος, ώστε να βλέπουν οι λάτρες της νύχτας και να μην νομίζουν ότι μέσα ερμηνεύουν μονόπρακτα του Μπρέχτ. «Οι εικόνες αυτές προσβάλουν την αισθητική του χώρου» έλεγε η καταγγελία.
Ωστόσο, μπουζούκια στον Μύλο υπήρχαν και επί δημαρχίας Καλογιάννη αλλά τότε δεν είχαν γίνει καταγγελίες. Οι κακές γλώσσες λένε ότι η διαφημίστρια, τα χρόνια εκείνα, είχε μια γόνιμη συνεργασία με τον δήμο Λαρισαίων η οποία όμως δεν συνεχίστηκε επί Μαμάκου…

Το θέμα έφτασε στην υπουργό Μενδώνη η οποία ενημερώθηκε για τις αφίσες με τις καλλίγραμμες τραγουδιάρες και έγινε έξαλλη. Οι υπηρεσίες του υπουργείου έστειλαν φιρμάνι στον δήμο Λαρισαίων για συμμόρφωση με τα πολιτιστικά ειωθότα, όπερ και εγένετο.
Μαζί με τις αφίσες ξηλώθηκε και ένας ολόσωμος καθρέφτης κοντά στην είσοδο, στον οποίο καλλωπίζονταν (και ινσταγκραμίζονταν) διαφόρων ειδών κυρίες με παγιέτες και μίνι, που στη συνέχεια ανέβαζαν στόρυ.
Δυστυχώς, κάπως έτσι, τα μπουζούκια του Μύλου είναι σήμερα γυμνά, χωρίς καλλιτεχνική μαρκίζα. Σαν να λέμε μπουγάτσα χωρίς άχνη …

Κώστας Τόλης, Εφ. ΚΟΣΜΟΣ (από τη στήλη Kampos Land)